Καλό χειμώνα?

5 μήνες. Γραπτόν ουδέν.

Άρχιζα κείμενα, έσβηνα κείμενα, γινόταν κάτι το σημαντικό, κοπάναγα τα πλήκτρα με μανία κ βγαίναν κείμενα που στάζανε τσαντίλα. Κατόπιν από τα νεύρα, τα έσβηνα βρίζοντας. Έγραφα για άλλα θέματα κ το μετάνιωνα, ο κόσμος καίγεται κ το μπλογκ χτενίζεται? Δεν πάει και δεν κολλάει. Πριν από τις εκλογές είχε καταφέρει μια αναιμικιά υποψία ελπίδας να χωρέσει στο κρανίο μου για κάποιο λόγο (βλακάκο, πως μπόρεσες?) κ είπα να μη γράψω τίποτα για να μην το γκαντεμιάσω. Αμ δε. Ήρθαν οι εκλογές, πέρασαν, ξαναήρθαν κ το ένδοξο ελληνικό πόπολο απεφάνθη. Καλοχώνευτα αλλά τη σόδα δεν την κερνάμε. Ε, μετά από αυτό απλά έπεσε τρελλή μούτζα κ καβάλησα με τη σειρά μου το άλογο που λέγεται μωρέ-δε-γαμιουνται-μόνοι-τους-τα-φερνουν-στην-κεφάλα-τους.

Έτσι μπήκαμε στην τελευταία νεοελληνική σουρεαλιστική φάση. Νεοναζί στη βουλή, γερά υποστηρίγματα της νουδουπασοκοδημαρίστικης χολέρας, δείχνουν στον καρατζαφέρη τι έκανε λάθος τόσα χρόνια. Άνευ κωλοτούμπας, δεν υπάρχουν οι κατάλληλες ικανότητες άλλωστε, η προσήλωσή τους στο να αναγάγουν όλα τα προβλήματα της χώρας ως προερχόμενα από μετανάστες, κομμουνιστικές δομές, υπακοή κ υποταγή στον αρχηγό-μαυριδερό-λουκουμά. Από απέναντι ο θλιβερός θύριζα να ακκίζεται σα γεροντοκόρη που επιτέλους νιώθει τον προβολέα πάνω της να της ζεσταίνει τα αραχνιασμένα.

Και μετά φυσικά το ένδοξο κ υπέροχο ελληνικό καλοκαίρι.

Με τα ουζάκια μας, τη θαλασσίτσα μας, κάτι ρήτρες από μνημόνια να τρέχουν, τον ήλιο μας, τις παραλίες, τις συνομιλίες (δόκιμος όρος για να περιγράψει γονατιστούς ικέτες στην περίπτωσή μας) με τους γκζένους, το σαμαρά να ζητάει κι άλλο χρόνο ώστε να συνεχίσει χαλαρός, δίχως άγχος την κατρακύλα, τις ξαπλώστρες κ τα αραλίκια μας, παγωμένους φραπέδες κ ξένιους Δίες-παρωδίες, με τους πρώτους φόνους σκούρων τύπων ανοιχτά, ααααχ το αθάνατο ελληνικό καλοκαίρι μας!

Με φρέσκα στρατόπεδα συγκέντρωσης ψυχών, με διαλυμένα νοσοκομεία και σχολεία, με τις αυτοκτονίες ως ρουτίνα, η Ελλαδάρα προελαύνει θριαμβευτικά μέσα στο 2012. Η πινελιά που έλειπε για να ολοκληρωθεί η φρικτή εικόνα, ήταν τα νέα ένδοξα τάγματα ασφαλείας που συγκροτήθηκαν στην ένδοξη και ιστορική μεσσηνία.

Δεν είναι λύση τελικά η σιωπή, δεν είναι λύση το να στρέφεις το βλέμμα σου αλλού.

Μια λύση προσφέρει το επόμενο γαμάτο άσμα!

Advertisements

Ετικέτες: , , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: