Της αποκάλυψης το κάγκελο.

Μάνα μου τα κοκαλλομάχαιρά σου και τα κομποχτένια σου που τα έβγαλες από τις σκελετοντουλάπες σου, τα έλουσες άπλετο φως κ πάει να σπάσει το απόστημά τους.
Βγάλανε οι ελεεινοι ρεζίληδες λέει το πόρισμα για τις πολιτικές ευθύνες για τη ζίμενς, βαράτε βιολιτζήδες να χορέψω να μου φύγουν τα φαρμάκια με τον ιδρώτα γιατί αλλιώς δεν το κόβω να γίνεται το θέμα.
Είπανε οι γελοίοι πως πρέπει να συσταθεί ξανά μανά προανακριτική επιτροπή, καθως κανείς ποτέ δεν υπέγραψε κανένα χαρτί ως υπουργός, καμία σύμβαση με την τρισκατάρατο.
Μάλιστα κάποια τσογλάνια του κερατά προβάλλουν στα υπουργικά τους ένσημα πως αυτοί μάλιστα ΑΚΥΡΩΣΑΝ(!!!!!) σχετικές συμβάσεις με την τρισκατάρατο.

Για πιο πλήρη ενημέρωση, κοίτα εδώ που τα λέει όλα για το πόσο λάρτζ κ κιμπάρηδες είμαστε.

Στη χώρα που είμαι τώρα όμως είναι κομματάκι διαφορετικά τα διάφορα. Πήγα ας πούμε σε μια συναυλία κ γνώρισα ένα εξαίσιο δείγμα ανθρώπου. Ήταν διαγωνισμός μεταξύ διάφορων συγκροτημάτων, η μουσική ήταν μεταλλικού προσανατολισμού κ εκεί γνώρισα το ντόπιο αντίστοιχο της δικιάς μας κλασικής μάνας ρέιβερ. Μάνα ρέιβερ? Όχι, μάνα μάνατζερ, μάνα headbanger, μάνα γαμάτη, να χτυπιέται με το 12χρονο γιό της που τα έχωνε thrashοειδώς αναντίστοιχα της ηλικίας του κ μετά να του δίνει μήλο για να φάει μετά από την εμφάνισή του και να γυρνάει σε μας να μας τον δείχνει με καμάρι.

Μάνα headbanger!

Εδώ λοιπόν υπάρχουν σαφείς αντιθέσεις. Εδώ η ρίζα που φαίνεται στο μαλλί είναι ξανθιά! Είναι τόσες πολλές οι ξανθιές που τα βάφουν μαύρα ή καστανά τα μαλλιά τους κ όταν έχουν καιρό να τα βάψουν, τσουπ ξεπηδάει η ξανθιά ρίζα. Σχεδόν ξαναζώ την εφηβεία μου σε ένα αισθητικό επίπεδο καθώς εδώ τα κορίτσια κ οι γυναίκες είναι αδύνατες κ συνήθως μαυροντυμένες, φορούνε μάρτινς άρβυλα, έχουν κατά πλειοψηφία μακριά μαλλιά κ άψογα δέρματα. Φρέσκα πρόσωπα σαν πορσελάνες, βοηθούμενα από το βρωμόκρυο στο να μένουν τσίτα, μια ονειρική κατάσταση που παραπέμπει σε άλλες εποχές, περασμένες αλλά όχι ξεχασμένες. Με γυρνάει που λες, χρόνια πίσω, όταν όλα τα κορίτσια φαινόταν όμορφα κ ήταν όμορφα, είχαν μακριά μαλλιά, λεπτά κορμάκια κ μάτια που γυαλίζανε. Τώρα βλέπω τις πιο πολλές να έχουν ξεθωριάσει, πίσω από στρώματα μέικ απ, ισορροπώντας πάνω στα τακούνια τους με τα παραπανίσια κιλά να φωνάζουν εγκατάλειψη. Όχι πια.

Δε μπορώ όμως να μην βλέπω τι γίνεται στο Ελλαδιστάν, δυστυχώς με καίει κ με ταράζει, έστω από μακρυά. Το αστείο είναι πως έφυγα γιατί αισθανόμουν ανήμπορος να συνεισφέρω έστω στο να αλλάξει το παραμικρό, η πουτάνα η ελπίδα, συφιλιδική σάπιζε μέσα μου για χρόνια, ώσπου δεν πήγαινε άλλο.
Το άλλο αστείο είναι πως υπάρχουν αρκετοί που γράφουν κείμενα κ μάλιστα κάποια από αυτά είναι όμορφα κείμενα, για την αριστερά κ τη χαμένη τιμή της Αριστεράς κ για την αδράνειά της κ διάφορα τέτοια ηρωικά κ πένθιμα. Εδώ έχω να παρατηρήσω κάτι που νόμιζα πως ήταν κάπως προφανές. Ποια αριστερά ρε καρντάσια? Αυτή την κοινοβουλευτική, την ξινισμένη, την αγάμητη πρώην αξύριστη, πλέον το ίδιο άρχουσα τάξη όπως κ οι λοιποί? Αυτή την καριόλα που τόσα χρόνια τρώγεται με τις τρίχες της αντί να κάνει το παραμικρό ουσιαστικό πράγμα κ μετά σκίζει τις κυλότες της στα πρωινάδικα κ τα παραθύρια αυτά τα γλίτσικα των βραδινών δελτίων για τα επιτεύγματα κ τους αγώνες της? Ή αυτή που δέχεται εδώ και 30 χρόνια να ισχυρίζεται το ΜΠαΤΣοκ ότι είναι μέρος της? Μάλλον αυτή λένε.
Μιλάω με κόσμο εδώ, διάφορους. Μιλάω για τα χρόνια που περάσανε κ έκπληκτος διαπιστώνω πως ακόμα κ εδώ λένε πως παλιά ήταν καλύτερα. Παλιά με περισσότερα επιδόματα, καλύτερες συντάξεις κ διάφορα άλλα παρόμοια κ πως όλα άλλαξαν όταν ψηφίσανε ένα φασισταριό στη βουλή με αφορμή ένα κύμα μεταναστών. Όταν δε, ρώτησα με απορία πως βγήκε φασίστας στη βουλή, καθώς το μέρος έχει παράδοση σε αριστερές κυβερνήσεις κ τα συναφή, μου απαντήσανε πως ήταν ο τότε μπρόεδρας των ντόπιων σοσιαλιστάδων που τα γάμησε όσα τον αφήσανε να γαμήσει. Ο δικός μας ο αμερικανόψυχος καράφλας είναι μπρόεδρας της διεθνούς σοσιαλιστικής κουράδας. Αυτό λέει πλέον περισσότερα για τον σοσιαλισμό παρά για τον καράφλα. Εδώ θα διαβάσεις περισσότερα για αυτή την αρχοντοπουτανάρα τη διεθνή. Πάντως, μάγκες λεγεών, αν έχετε κάτι, ο εκβιασμός δεν βοήθησε ποτέ κανένα, μην καυλαντίζεστε πως θα γίνει κάτι διαφορετικό με την απειλή σας. Σκάστε το στη μούρη τους να ανοίξουν τα μάτια των πολλών.
Ο Στρος Καν, ο μίστερ ΔΝΤ, προειδοποίησε για βίαιες κοινωνικές αναταραχές. Σώώπα ρε μεγάλε, αλήθεια? Το πήρες κ εσύ χαμπάρι? Κοίταξες κάτω από το θρόνο σου κ είδες τα ζωύφια να αφρίζουν?
Μπορεί κ να υπάρχει ελπίδα κάπου στον πλανήτη όμως, σαστισμένος μεν, ευχάριστα έκπληκτος δε, άκουσα για το στρατό της Αιγύπτου να πρωτοτυπεί κ να βγάζει ανακοίνωση στην οποία υποστηρίζει το δικαίωμα του λαού να διαδηλώνει για τα αιτήματά του κ πως δεν θα στρέφανε τα όπλα προς τα αδέρφια τους, αντιτιθέμενος έτσι με εκείνο το βρωμόσκυλο τον πρόεδρά τους που είναι αγκιστρωμένος στην θεσούλα του για 30 χρόνια τώρα κ πλέον του έχουν γυρίσει την πλάτη κ τις βρωμερές κωλοτρυπίδες τους όλοι οι πρώην σύμμαχοί του εκτός από το Ισραήλ.
Νομίζω πως είναι επιτακτική ανάγκη να φέρουμε καραβάνια από την Αίγυπτο στην Ελλάδα για να εκπαιδεύσουν τους μπάτσους σε θέματα ηθικής κ πολιτικής αντιμετώπισης βδελλών. Δε γίνεται μεγάλε από τη μία να είσαι κομμάτι του λαού (ναι αυτού του μαλάκα) κ από την άλλη να τον λιώνεις στο ξύλο κάθε φορά που οι πολιτικάντηδες το απαιτούν.
Το άσχημο είναι πως τελικά δεν μπορούμε να τα ρίξουμε καν στα τελευταία 30 χρόνια. Ψάχνοντας, αηδιασμένος από τη σκέψη πως έχουμε τον ΓΑΠ τον 2ο, γόνο του Αντρέα του πρώτου, μιας οικογένειας με παράδοση στην ψευτιά κ την απάτη να μας καβαλάει, ανακάλυψα πως δεν είναι καν πρωτότυπη η φάση. Άκου να γουσταρς, σε 189 χρόνια που υφίσταται το σύγχρονο ελληνικό κράτος, οι παραδόσεις τηρούνται ευλαβικά με τη βλακεία που μας δέρνει. Όλα άρχισαν με τον Διομήδη Κυριακό. Δεν τονε ξέρεις? Ούτε εγώ τον ήξερα. αλλά το 1863 έγινε πρωθυπουργός. Ο εγγονός του, Αλέξανδρος-Διομήδης Κυριακός το ίδιο ογδόντα ολόλκληρα χρόνια μετά, το 1949. Η πρώτη φαμέλια που έκανε το κολπέτο. Βέβαια, οι πρώτοι αυθεντικοί διδάξαντες ήταν οι Ράλληδες. Άρχισε το κακό με τον Δημήτριο Ράλλη. Ο τύπος ήταν 5 φορές πρωθυπουργός (1897, 1905, 1909, κ 1920-21), ο γιός του ο Ιωάννης Ράλλης έγινε πρωθυπουργός στην κατοχή (1943-44), ο εγγονός Γεώργιος Ράλλης ομοίως το 1980-81. Ο τελευταίος ήταν εγγονός πρωθυπουργού κ από την πλευρά της μάνας του που ήταν κόρη του Γ.Θεοτόκη. Μετά ήρθε η παπανδρεϊκή πανούκλα με τον Γιώργο να είναι 4 φορές (1944, 1944-45, 1963 και 1964-65), τον Αντρέα 3 φορές (1981-85, 1985-89 και 1993-96) και τώρα τον καράφλα σοσιαληστή. Αυτοί λοιπόν κάνανε κουμάντα για όλη τη φαμέλια. Νομίζεις πως τελειώνει εδώ? ΛΑΘΟΣ ΜΑΓΚΑ! Ο Γεώργιος Κουντουριώτης ήταν πρωθυπουργός το 1848 κ ο εγγονός του Παύλος μπρόεδρας δημοπρασίας (1924-1929). And the beat goes on: Ο Σπυρίδωνας τρικούπης ήταν ο μπρόεδρας του πρώτου νεοελληνικού υπουργικού συμβουλίου το 1833 κ φυσικά ο γιόκας του Χαρίλαος, πρωθυπούργεψε 7 φορές (1875, 1882-85, 1886-90, 1892-93 και 1893-1895). Ο Θρασύβουλος Ζαΐμης 2 φορές (1869-70 και 1871), ο γιος του Αλέξανδρος 8 φορές (1897, 1901, 1915, 1916, 1917, 1926, 1927 και 1928) αλλά και μπρόεδρας δημοπρασίας στην περίοδο 1929-35 με τον πατέρα του κ γιό του Θρασύβουλα να έχει υπάρξει, πριν κ μετά από τον Καποδίστρια , μπρόεδρας επίσης. Η ιστορία τελειώνει με τους Βενιζέλους, όπου ο Ελευθέριος ήταν 9 φορές πρωθυπουργός κ ο γιος του Σοφοκλής 5 αλλά βαριέμαι να γράψω τις ημερομηνίες.*
Έχουμε λοιπόν μεγάλη παράδοση στις βδέλλες, για την ακρίβεια, είναι η μοναδική μας παράδοση, αυτή της οικογενειακής ολιγαρχίας, η οποία έχει διευρυνθεί τώρα κ στον επιχειρηματικό κόσμο που επίσης κυβερνάει. Με δυναστείες έχει λειτουργήσει η ελλάδα σαν κράτος από την αρχή, την υποταγή σε αυθεντίες κ ηχηρά ονόματα την έχουμε να κυλάει στις φλέβες μας κ να μας ορίζει.

Κοίτα τι λέει κ ο Καραγάτσης σε μια επιστολή του προς τον Καββαδία:
«Κλεισμένος σε μια κάμαρα, πλάι στο κύμα, έγραφα την ιστορία των Ελλήνων. Γαμημένη ιστορία ξεκωλιάρας φυλής. Είναι αφάνταστο πως κατέχουμε την τέχνη να κυλιόμαστε στο βούρκο και να περιπλανιόμαστε στ’αστέρια. Σαράντα αιώνες, αυτό το βιολί. Περισσότεροι ναι, λιγότεροι όχι. Πως να τους ξεγράψεις τους αφιλότιμους;»
Αυτά γράφει ο τυπάς που θέλησε να γράψει την ιστορία των ελλήνων απλά κ κατανοητά πέρα από ιστορικούς κ ακαδημαϊκούς αυτισμούς. Το βιβλίο είναι αυτό, σου λέω παρ’το κ διάβασ’το, είναι ένα ταξίδι από μόνο του. Η Ιστορία των Ελλήνων στην οποία αναφέρεται ο Καραγάτσης, εκδόθηκε το 1952, αλλά σταμάτησε στον πρώτο τόμο.
Τι να πεις, έχω κάτι εφιάλτες πως καταλήγουμε με μπρόεδρα δημοπρασίας τον Καρατζαφέρη κ πρωθυπουργό τον Κούγια κ τινάζομαι ιδρωμένος το πρωί, θέλοντας να ξύσω από πάνω μου τη γλώσσα μου κ τ’όνομά μου, να μη με νοιάζει πια.
Διαβάζω αλλού τη μελοδραματική έκκληση «Χάσαμε πολλά, μη χάσουμε και την ανθρωπιά μας» και πέφτω κάτω κ κυλιέμαι από τα γέλια. Θα ήθελα πραγματικά να μάθω που την είδαν την ανθρωπιά μας σαν έθνος κ φοβούνται μη τη χάσουμε. Κ μιας που ανέφερα το διάβασμα, ρίξε μια ματιά σε κάποιον που τα λέει καλύτερα από μένα κ πάρε οπωσδήποτε το καινούριο βιβλίο του Τζιμάκου. Τιτλοφορείται ¨Ο Στάλιν σκέφτεται για σένα στο Κρεμλίνο¨, είναι νομίζω απομαγνητοφώνηση των εκπομπών του στο ραδιόφωνο κ είναι η καλύτερη δουλειά του των τελευταίων χρόνων.
Κ μιας κ τους ανέφερα κ τους δύο, τσάκω κ ένα θεματάκι να γελάσει λίγο το χειλάκι σου:

Που θέλω να καταλήξω?
Θα δούμε στο επόμενο επεισόδιο μάλλον.

*Η πηγή μου για τις φατριές είναι αυτό το βιβλίο!
Το περίμενες?

Advertisements

Ετικέτες: , , ,

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: