Πάει η πρώτη δεκάρα, πάμε γι άλλα

Σχεδόν κοντεύει να περάσει ο πρώτος μήνας της του πρώτου χρόνου της δεύτερης δεκαετίας της δεύτερης χιλιετίας στην 3758N2343E που ζω. Πριν από λίγο, περπατούσα στους άδειους διαδρόμους της εταιρείας κ περίμενα να σκάσουνε μύτη τα ζόμπι κ εγώ να τα ρουκετιάζω με μίνι πυραύλους που θα εκτόξευα από το κινητό μου. Κάτι σα σπλάτερ Τζέιμς Μπόντης ένα πράμα, με το δολοφονικό μου κινητό στο σταθερό κ σίγουρο χέρι μου. Νομίζω πως πρέπει να σταματήσω να δουλεύω μέχρι αργά.

Οι άνθρωποι λες κ κρυφτήκανε στις φωλιές τους τον τελευταίο καιρό. Μετά τις γιορτές ήρθε μια βαρυστομαχιά διάχυτη πάνω στις φάτσες της καθημερινές κ τις τυχαίες, αραίωσε η κίνηση έξω, πιάσανε κ τα πρώτα κρύα, μια ερήμια γενική εικόνα. Εκτός φυσικά από τα αυτοκίνητα που φαίνονται κάθε μέρα κ περισσότερα, πιο αγριεμένα στους δρόμους. Τα μονοπάτια που χαράζονται ανάμεσα στις ατέλειωτες ουρές των αυτοκινήτων κ τα καβαλάμε με τα δίτροχα οι λίγοι ξεπαγιασμένοι κ ενίοτε μουσκεμένοι εναπομείναντες του χειμώνα-με-μηχανή-ρε-πούστη-δεν-κάνει-κρύο-στην-ελλάδα δόγματος, έχουν γίνει πιο νευρικά, πιο ευμετάβλητα, θυμίζουν πια μικρά ρυάκια, ρυάκια γλιστερά απ’το σκατόβροχο, επικίνδυνα από τους μαλάκες που αλλάζουν λωρίδα-κανάλι με το κινητό στο ένα χέρι και τον καφέ στο άλλο.

Η οδήγηση ποτέ δεν έμοιαζε τόσο με βιντεοπαιχνίδι. Κ μη φανταστείς κανα ζόρικο με φοβερά γραφικά σαν αυτά που βγαίνουν τώρα. Σου μιλάω για απλοϊκά, αυτιστικά shoot’em up της περασμένης δεκαετίας κ βγάλε. Κ εκεί που περιμένεις να γυρίσεις κ να δεις τον κακοσχεδιασμένο εξωγήινο να σου χαμογελάει πιξελιάζοντας ασύστολα μέσα από το παρμπρίζ του οχήματος που μόλις πήγε να σε φονέψει δια απότομης κ βάρβαρης σύνθλιψης με άμεση προοπτική να βιώσεις επιτέλους την υπέροχη κ απελευθερωτική εμπειρία του πετάγματος καθώς κ την γαμημένη προοπτική της προσγείωσης, βλέπεις ένα μαλάκα με γραβάτα. Ή έναν παππού να κοντεύει να κολήσει το πιγούνι του στο τιμόνι. Ή μια γκόμενα να ατενίζει ανέμελα ίσια μπροστά ΟΣΟ ΑΛΛΑΖΕΙ ΛΩΡΙΔΑ.

Απογοητευτικό.

Μεγάλη πρόταση η παραπάνω, κοντράρει σε διάρκεια τα προκαταρκτικά καντήλια που πέφτουν κάθε φορά, μετά ακολουθεί ο κύριος όγκος. Βέβαια αυτά τα ρίχνω μέσα από το κράνος, σαν από σεβασμό ή υποχρέωση μπροστά στην αγνή βλακεία της οποίας την παρουσία βιώνω.

Εκτός από αυτές τις εκλάμψεις αδρεναλίνης στην καθημερινότητα όμως, μυρίζει μια βαρεμάρα ένα γύρω, μια δυσκολία στην κίνηση, το φεγγάρι είναι μικρό κ οι αντοχές περιορισμένες. Καλά τι να λέμε, μόνο μια ματιά στα νέα να ρίξει κανείς, τσααακ, σε πιάνει η ασχήμια από τα μούτρα κ σου μπήχνει βρωμερά νύχια στα μάτια. Δεν αρχίζω καν για τις δίκες της ημέρας, αυτή που αναβλήθηκε του Κορκωνέα κ αυτή που κατέληξε, του Αντωνόπουλου. 22μιση χρόνια σε ένα τύπο που σκότωσε εν ψυχρώ έναν πιτσιρικά κοπανώντας τον στο κεφάλι. Εγκεφαλική βλάβη των δικαστών? Στα μαλακά σαν προετοιμασία για την επόμενη απόφαση? Δεν αρχίζω γιατί δεν τελειώνει.

Έχει κ γενέθλια ο Μήτσος ο Πούλικας σήμερα. Κοντεύει τα 70 κ ακόμα τραβά δρόμο, ακόμα τραγουδά (σχεδόν) κ γουστάρει. Μια εβίβα σε ένα αυθεντικό ρεμάλι της κοινωνίας.

Χαζεύοντας από δω κ από κει, βλέπει κανείς πως 7 βουλευτές σκαπουλάρανε για σήμερα, ενώ είχε ζητηθεί η άρση της ασυλίας τους. Τα λαμόγια μαζεμένα κ ομόψυχα, ψηφίσανε 242 άτομα κ κατά συντριπτική πλειοψηφία αποφασίσανε να γελάσουν άλλη μια φορά αυτάρεσκα στη μούρη μας. Τουλάχιστον υπάρχει εθνική ομοψυχία κ σύμπνοια κάθε φορά που θίγονται οι μισθοί κ οι συντάξεις των βουλευτών και των δικαστικών, τα εκκλησιαστικά κ η ασυλία των βουλευτών. Εκεί ενωμένοι κ αποφασισμένοι, σαν ένα στόμα, μια φωνή, ένα χρώμα όλοι τους τσακίζονται να πάνε στη βουλή κ να ψηφίσουν. Κ όσοι δεν πήγαν, ξέρουν αυτοί γιατί δεν πήγαν. Εκεί δεν υπάρχει ιδεολογία ή κλίση, υπάρχει επιβίωση, διατήρηση των κεκτημένων που χτίσανε με κόπο χρόνια ολόκληρα κυριαρχίας κ αλλαζονείας. Ποιος ξέρει, μπορεί κ χαβαλές αφού δεν υπάρχει καμμία έκπληξη, προδικασμένα, ξαναζεσταμένα χλιαρά σκατά.

Μάγκα άσ’το, έχουμε χάσει γενικότερα, δώσε βάση.

Από τη μία ο Χριστός, από την άλλη ο Μαρξ, παραμονεύουν στο βάθος οι μουλάδες έτοιμοι ανά πάσα στιγμή για θρησκευτικά ακραία μπάχαλα κ κάπου οι βουδιστές να τα γράφουν όλα στα πορτοκαλοφορεμένα παπάρια τους. Λοιπόν, ο Χριστός ήταν ένας εβραίος ξυλουργός, ο Μαρξ ένας γερμανός βολεμένος αστός, ο Μωάμεθ ένας βοσκός-έμπορας που παντρεύτηκε μικρός κ την έπεσε σε μια σπηλιά να ηρεμήσει κ ο Σιντάρτα ένας πρίγκηπας που έγινε αλήτης. Κοιτάξτε τι αντιπροσωπεύουν αυτοί σήμερα. Το αγαπάτε τον κόσμο έγινε πατρίς, θρησκεία, οικογένεια, το ιερό μάντρα κάθε δεξιού που σέβεται τον εαυτό του, το ας φάμε όλοι μαζί, μαλακία να κοιτάει κανείς την πάρτη του μόνο, μοιραστείτε τα ρε, έγινε από θεωρία πράξη με πολιτμπιρό, γκούλαγκ, αρνητές του κόμματος κ λοιπές αηδίες, το αράζω στη σπηλιά μου κ γυρνάω πέντε πράγματα που άκουσα κάπου στο κεφάλι μου για να τα πω στα φιλαράκια, έγινε θάνατος στους άπιστους κ η αλητεία μαντρώθηκε σε μοναστήρια εκνευριστικής απάθειας. Η συλλογική πρακτική γνώση που επέζησε μέσω των θρησκειών παραμορφώθηκε σε καυλίτσες εξουσίας κ ιερά βιβλία κ απαγορεύσεις κ μίσος. Είναι μάλιστα αστείοι οι συσχετισμοί που προκύπτουν αν εξετάσεις χώρια τους εμπνευστές των κινημάτων κ την κατάληξη των εκπροσώπων τους ή τις πολιτικές τους καταλήξεις. Με μαθηματική ακρίβεια, κάναμε το ακριβές αντίθετο.

Ακόμα κ σε βασικά πράγματα τα κάναμε σκατά. Αν κάνεις δηλώσεις για το οτιδήποτε πλέον, πρέπει να το στηρίξεις με χίλιες δυο πηγές, αναφορές, παραδείγματα κ επιχειρήματα κ η ανθρωπότητα στηρίζει τη ζωή της σε κείμενα που γραφτήκανε πριν από χιλιάδες χρόνια είτε από κάποιον εκλεκτό είτε θεόπνευστα. Βλέπουμε κάποια αντίφαση εδώ μήπως? Φανταστείτε το ενδεχόμενο να ήταν μια ομάδα από τυπάκια που για το χαβαλέ τους κάτσανε κ αραδιάσανε πέντε απλά πράγματα για το χαβαλέ τους όσο ποιο βαρύγδουπα κ μεγαλόπρεπα μπορούσαν κ βασίστηκαν στην κοινή λογική για να μη τους πάρουνε χαμπάρι με τη μία κ χαλάσει η πλάκα κ να το πλασάρανε ως ιερό κείμενο, κανόνα κ απόλυτη αλήθεια. Να αρχίσανε να διαδίδουνε φήμες για θαύματα κ χολιγουντιανές καταστάσεις κ τα σουξουμουξου για κάτι που θα σώσει την ψυχή του κάθε φουκαρά. Γιατί όλα κ όλα, είμαστε ικανοί σαν είδος για τα καλύτερα κ τα χειρότερα, κόσμος χύνει ακούγοντας Μότσαρντ κ άλλοι με Cannibal Corpse, αλλά όλοι ψοφάμε να σωθούμε κ πάνω απ’όλα να σώσουμε την κακομοίρα την ψυχή μας. Κ μετά μια άλλη ομάδα από μορφωμένους (παλιά το να ξέρεις να γράφεις αποτελούσε τρελή μόρφωση) τσόγλανους να ζήλεψε κ να έκανε το δικό τους κάζο κ όλοι αυτοί να πεθάνανε σκασμένοι στα γέλια από τα κωλόψαρα που το φάγανε αμάσητο κ τους καλάρεσε κιόλας. Φυσικά εδώ έχουμε την απάντηση πασπαρτού, το μαγικό κλειδί για να δεχτεί οποιοσδήποτε το οτιδήποτε: Πιστεύω, άρα υπάρχει/ισχύει/είναι γεγονός αδιαμφισβήτητο. Κ μετά από τους πλακατζήδες να πλακώσανε οι έμποροι που βρήκαν κ γαμώ τις παρθένες αγορές για να βγάλουνε μπόλικα φράγκα, ας κάνουμε ένα μαντρί γερό που θα έρχονται μόνοι τους να τ’ακουμπάνε κ ας το πούμε εκκλησία. Όποια εκκλησία.

Η βρόχα σήμερα μου’χει μουλιάσει το κεφάλι, πάω να το στεγνώσω, καλή δεκαετία λέμε, δε μασάμε ρε, γούστα βρίσκουμε μόνο παντού κ ωραίο χειμωνιάτικο ήλιο να μας κάνει να νιώθουμε ενοχές για τη σαπίλα κ τις μικρομιζέριες.

Κ πες στη χιονάτη πως τηνε ψάχνω, ε?

Advertisements

Ετικέτες: , ,

4 Σχόλια to “Πάει η πρώτη δεκάρα, πάμε γι άλλα”

  1. iole Says:

    Είχε χτες την Έρευνα του Τσίμα στο mega με θέμα τους κατοίκους του Αγίου Παντελεήμονα και το πρόβλημα που έχουν με τους μετανάστες. Μίλησε κάποια στιγμή και ο παπάς της ενορίας και έλεγε πως όταν άρχισαν τα πρώτα κύματα των μεταναστών κάποιοι τον πλησίασαν και του είπαν: «τί κατάσταση είναι αυτή, με τους ανθρώπους να κοιμούνται στα σκαλιά της εκκλησίας; Δεν μπορούμε να μπούμε μέσα, να τους διώξετε». Ήταν ότι πιο τραγικό άκουσα σε όλη την εκπομπή. Είναι αστείο πώς ο καθένας θεωρεί ότι νομιμοποιείται η γνώμη του μέσω ενός άτοπου σκεπτικού. Αλλά έτσι δε λειτουργούμε εν γένει; Πόση ακολουθία έχουν αυτά που λέμε με αυτά που κάνουμε; Κατά τ’άλλα ανοίγεις τόσα πολλά θέματα στο ποστ που πρέπει να γράψω γράμμα για να πω την άποψή μου για όλα. Αλλά ίσως αυτός είναι ο στόχος σου, να μας αποθαρρύνεις από το να πούμε το μακρύ και το κοντό μας! Την καλησπέρα μου… 🙂

  2. ninguaqui Says:

    Το λουκουμάκι για την ακρίβεια είναι ακριβώς να γράψεις ένα γράμμα κ να το αποθέσεις εδώ. Ή απλά όταν μουλιάζει το κεφάλι μου δε συγκεντρώνομαι σε ένα θέμα εύκολα. Ή μερικές φορές απλά φουσκώνεις κ τα πετάς μαζεμένα. Γενικά πάντως στόχος δεν υπάρχει, όμοια με τη συνέπεια λόγων κ έργων που ξεγλίστρησε κάπου εδώ κ πάρα πολλά χρόνια, πράγματι, τι να πεις?
    Ο Άγιος Παντελεήμονας είναι ωραία γειτονιά, πολύχρωμη κ πολύγλωσση, πρόβλημα υπάρχει στα κεφάλια κάποιων, όχι στους μετανάστες, αλλά έχουν γίνει τόσα κωμικοτραγικά εκεί που είναι να απορείς. Έτσι κάπως ήταν κ η Κυψέλη πριν από κάποια χρόνια, έτσι είναι ο Κολωνός κ πόσες ακόμα περιοχές. Το θέμα είναι πως είναι τόσοι πολλοί διαφορετικοί άνθρωποι που αντί όλοι να φοβούνται όλους, έχουν καταφέρει να συνυπάρχουν μια χαρά, εκτός από κάτι κολλημένα κεφάλια που βλέπουν απειλές κ κινδύνους σε ό,τι διαφορετικό.
    Καλημέρες!

  3. Δημητρης Says:

    Η αναλυση των επικρατεστερων θρησκειων, σε παραλληλισμο με το πως εχουν καταντησει, απλα με εκανε σοφοτερο! Επιφωτηση σε λεω!!
    Και ενω οπως λες και συ η καθε θρησκεια-φιλοσοφια ειχε και κατι καλο να δωσει, εναν τροπο ζωης, ενα σετακι αξιων, μια διεπιφανεια να αλληλεπιδραμε χωρις πολλα πολλα προβληματα (βλ. «ΣΦΑΧΤΕ ΤΟΥΟΥΟΥΣ!!» «ΔΙΩΞΤΕ ΤΟΥΟΥΟΥΣ!» και αλλα τετοια πολιτισμενα), το ανθρωπινο ειδος καταφερε με αρχηγους φιλοδοξους και απληστους να κανει τα απλα πραγματα, βοθρους.
    Οντως ειχες πολλα..

  4. ninguaqui Says:

    Φχαριστώ για τα καλά τα λόγια μαν, δυστυχώς μπορούμε μόνο να κράζουμε πλέον κ όχι να κάνουμε κάτι γι αυτό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s


Αρέσει σε %d bloggers: